آفلاتوکسین چیست | سم آفلاتوکسین چیست و روشهای از بین بردن آن چیست؟

آفلاتوکسین چیست؟


تاریخ :سه شنبه,۱ بهمن ۱۳۹۸
تعداد بازدید :158


آفلاتوکسین ها (B1، B2، G1، G2) مواد سمی یا مایکوتوکسین هایی هستند که از انواع قارچی که در طبیعت وجود دارند، تولید می شوند. آفلاتوکسین ها بار اقتصادی قابل توجهی تحمیل می کنند و حدود 25 درصد غذاهای جهان با این سم از بین می رود..

آفلاتوکسین در چه موادی وجود دارد؟

درمان افلاتوکسین

بیشترین مواجهه انسان با آفلاتوکسین در آجیل و غلات است.

دو گونه قارچ عمدتا مسئول تولید آفلاتوکسین ها هستند.

این قارچ ها در مناطق گرمسیر یافت می شوند.

خشکی، آسیب حشرات و .. در تولید این قارچ ها موثرند. چند نوع آفلاتوکسین در طبیعت وجود دارد اما چهار آفلاتوکسین B1، B2، G1، G2 برای انسان و حیوان خطرناک هستند زیرا در همه محصولات غذایی از جمله آجیل، غلات، ذرت و ... مشاهده می شوند. علاوه بر این آفلاتوکسین M1 و B1 می تواند در شیر و فرآورده های شیر یافت شود.

تولید و پیدایشآفلاتوکسین:

مهم ترین قارچی که آفلاتوکسین را تولید می کند آﺳﭙﺮژﻳﻠﻮس ﻓﻼووس نام دارد.

با این حال، قارچ آسپرژیلوس پارازیتیکوس و چند گونه دیگر از آﺳﭙﺮژﻳﻠﻮس نیز می توانند این سموم را تولید کنند

. قارچ آسپرژیلوس پارازیتیکوس به ویژه در بادام زمینی ایجاد می شود. تمام گونه های آﺳﭙﺮژﻳﻠﻮس قادر به تولید آفلاتوکسین نیستند.

سم آفلاتوکسین ذرت چیست

زمانی که غلاتی مانند ذرت در حال رشد هستند و محیط پیرامون آن ها گرم باشد (روز> 32 درجه سانتیگراد؛ شب> 24 درجه سانتیگراد)، به ویژه در شرایط خشکسالی، این غلات بیشتر در معرض تشکیل آفلاتوکسین قرار می گیرند. ارگانیسم هایی که در هاگ ها باقی می مانند، از طریق باد یا حشرات به محصولات در حال رشد منتقل می شوند.

هر گونه شرایطی که باعث ایجاد اختلال در قشر و پوست بذر شود، این امکان را به ارگانیسم ها می دهد که وارد هسته محصول شوند.

حشراتی مانند سوسک شیره خوار، ارگانیسم ها را به خوشه های در حال رشد انتقال می دهند، به ویژه خوشه هایی که توسط کرم ذرت و آفت ذرت خوره آسیب دیده اند. ذرت، پنبه دانه، بادام زمینی و آجیل درختی از محصولاتی هستند که تحت تاثیر این شرایط قرار می گیرند.

اگر هسته های آسیب دیده تحت لامپ سیاه یا بلک لایت (موج بلند، ۳۶۵ نانومتر) قرار بگیرند، ممکن است به رنگ سبز مایل به زرد روشن فلورسان شوند.

این فلورسنس به علت مشتق اسید کوجیک است که توسط ارگانیسمی ایجاد می شود که آفلاتوکسین را تولید می کند و از این رو این حالت تنها یک نشانه فرضی برای وجود آفلاتوکسین است و از آن نمی توان به عنوان یک آزمایش مثبت برای حضور آفلاتوکسین استفاده کرد. هسته های ذرت ممکن است حاوی ۴۰۰۰۰۰ واحد در میلیون (μg / kg) آفلاتوکسین باشند، بنابراین، نوع نمونه برداری برای تجزیه و تحلیل میزان آلودگی بسیار مهم است.

غلاتی که تحت رطوبت بالا (> ۱۴ ٪) و در دمای گرم (> ۲۰ درجه سانتیگراد) ذخیره شده یا به طور نامناسب خشک شوند، به طور بالقوه می توانند آلوده شوند. رشد اولیه قارچ ها در غلات می تواند باعث ایجاد رطوبت کافی برای تشکیل مایکوتوکسین شود.

تفاوت وجود آفلاتوکسین در مواد غذایی:

گزارش ها نشان می دهد قرار گرفتن در معرض آفلاتوکسین در رژیم غذایی در کشورهای توسعه یافته با کشورهای در حال توسعه متفاوت است. اما قرار گرفتن در معرض آفلاتوکسین M1 به ندرت وجود دارد که بیش از 1 نانوگرم بر کیلوگرم وزن بدن به صورت روزانه در همه کشورهاست که محدوده امن تلقی می شود.

خطرات قرار گرفتن در معرض آفلاتوکسین به مدت طولانی:

آفلاتوکسیکوز بیماری است که در اثر مصرف مقادیر زیاد آفلاتوکسین ایجاد می شود. در مقادیر کم مصرف معمولا علائم دیداری ندارد و به همین دلیل ممکن است متوجه مشکل نشوید. با این حال، غلظت بالای آفلاتوکسین ها یا قرار گرفتن در معرض آن به مدت طولانی می تواند در گاو گوسفند علائمی ایجاد کند.قرار گرفتن در معرض آفلاتوکسین به مدت طولانی مشکلات جدی سلامت ایجاد می کند.

-آفلاتوکسین سرطان زای قوی است و ممکن است روی تمام اندام ها تاثیر بگذارد و به ویژه بر کبد و کلیه ها اثر داشته باشد. آفلاتوکسین B1 در انسان سرطان زا شناخته شده است.

-آفلاتوکسین در باکتری ها جهش زاست و پتاسیل ایجاد نقص هنگام تولد را در کودکان دارد.

-آفلاتوکسین باعث سرکوب سیستم ایمنی می شود بنابراین ممکن است مقاومت در برابر عوامل عفونی مانند سل یا اچ آی وی را کاهش دهد.

-مسمومیت حاد با آفلاتوکسین کشنده است.

-دوزهای زیاد آفلاتوکسین منجر به مسمومیت حاد می شود که تهدید کننده زندگی است. زیرا به کبد آسیب می رساند. بزرگسالان بیشتر از کودکان این سم را تحمل می کنند. مصرف مواد غذایی حاوی غلظت آفلاتوکسین 1 میلی گرم بر کیلوگرم یا بالاتر باعث آفلاتوکسیکوز می شود. تخمین زده می شود هنگامی که آفلاتوکسین در طی یک دوره 1 تا 3 هفته ای به مقدار 20 تا 120 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن مصرف شود به طور بالقوه می تواند کشنده باشد.

آیا گرما آفلاتوکسین را از بین می برد؟

گرما و پخت و پز زیر فشار حدود 70 درصد می تواند سم موجود در برنج را در مقایسه با فشار اتمسفر که تنها 50 درصد از سم را از بین می برد، موثر باشد. از بین بردن کامل آفلاتوکسین در محصولات کشاورزی بسیار بعید است. آنها در مواد غذایی پایدار هستند و در مراحل معمول پخت و پز مقاوم در برابر تخریب هستند. بنابراین توصیه این است که مقادیر موجود در محصولات زراعی و غذایی را باید به کمتر حد ممکن کاهش داد.

آفلاتوکسین در شیر چقدر خطرناک است؟

شایع ترین علت آلودگی آفلاتوکسین برای محصولات زراعی است اما شیر نیز منبع مهم آفلاتوکسین در زنجیره غذایی انسان است. اما متاسفانه میزان این آلودگی اغلب درست مشخص نمی شود. اما علائم مسمومیت با آفلاتوکسین اغلب ناشناخته است و نمی توان صراحتا علائم مشخصی پیدا کرد.

علائم مسمومیت با افلاتوکسین

روشهای از بین بردن سم و آفت آفلاتوکسین :

۱-حرارت:

آفلاتوکسین در مقابل حرارت کاملا مقاوم است. آفلاتوکسین B۱ در روغن نارگیل و پنبه دانه تا درجه حرارت ۲۵۰ درجه سانتی گراد مقاوم است هر چند مقدار رطوبت محصول حرارت داده شده یک فاکتور عمده و حضور رطوبت می تواند موجب تاثیر حرارت در تخریب آفلاتوکسین گردد.

افزایش رطوبت زمانی که درجه حرارت ثابت نگاه داشته شود موجب تخریب آفلاتوکسین خواهد بود . بطور مثال حرارت دادن ماده اولیه حاوی ۳۰ درصد رطوبت برای ۵/۲ ساعت در ۱۰۰ درجه سانتی گراد موجب تخریب تقریبا ۸۵ درصد از آفلاتوکسین موجود خواهد بود در حالی که در همان ماده اولیه ۶/۶ درصد رطوبت و اعمال ۱۰۰ درجه سانتی گراد حرارت به مدت ۵/۲ ساعت درحدود ۵۰ درصد آفلاتوکسین تخریب خواهد شد. چنانچه آفلاتوکسین ها تا نقطه ذوبشان حرارت ببینند تخریب خواهند شد .

۲-ماکروویو:

بو دادن نمونه های آلوده با ماکروویو ( با قدرت ۶ کیلو وات به مدت ۴ دقیقه ) ۹۵ درصد از توکسین را از بین میبرد بررسی ها نشان داده است که استفاده از ماکروویو خانگی با سطح انرژی ۷/۰ کیلو وات به مدت ۵ /۸ دقیقه ۲۰ درصد از آفلاتوکسین B۱ و ۴۰ درصد از آفلاتوکسین G۱ را در دانه های آلوده تخریب می نماید

۳-اشعه گاما:

دوزهای حدود یک مگا راد جهت تخریب آفلاتوکسین ها در مایعات کافی است اما در مواد غذائی جامد دوزهای بالاتری لازم هستند .

ضمنا تشکیل مواد سمی دیگر در نتیجه تخریب آفلاتوکسین B۱ توسط اشعه گاما باعث محدودیت استفاده از این اشعه گردیده است انواع آفلاتوکسین های B۱,B۲,G۱,G۲ نسبت به اشعه گاما حساس بوده وتغییراتی در ساختمان آنها ایجاد میشود اشعه در دوزهای پایین سبب کاهش سم و در دوز های بالا موجب توقف تولید آفلاتوکسین میگرددطبق آزمایشات انجام شده استفاده از ۱۰۰ کیلو راد اشعه بعد از گذشت مدت ده روز حدود ۶۰ درصد از رشد قارچ و تولید اسپور جلوگیری می کند ولی در دوزهای ۲۰۰ تا ۴۰۰ کیلو راد اشعه گاما آسپرژیلوس فلاوس فوق العاده ناچیزی در محیط وجود داشته است

۴-اشعه ماوراء بنفش و نور مرئی:

آفلاتوکسین ها حساس به نور اولتراویوله هستند. آفلاتوکسین B۱ درPH زیر ۳ یا بالای ۱۰ نسبت به اشعه uv حساس است . اکسیژن نیز به این اشعه کمک می کند تا از طریق ایجاد رادیکال آزاد آفلاتوکسین را تخریب نماید . در اثر تابش این اشعه حدود ۱۲ ترکیب ناشی از تخریب آفلاتوکسین B۱ حاصل می شود.

که برخی از آنها سمی هستند آفلاتوکسین ها نسبت به نور مرئی حساس هستند اما درصد کمی از آنها پس از قرار گرفتن در معرض نور فلورسانت یا نور سفید از بین می روند سمیت ترکیباتی که در اثر تخریب آفلاتوکسین ها در اثر نور مرئی تشکیل می گردد مشخص نیست .

۵-روش های شیمیائی:

روش های شیمیائی تخریب آفلاتوکسین در مواد غذائی کاربردی تر هستند برخی از مواد شیمیائی که قادر به تخریب آفلاتوکسین B۱ میباشند عبارتند از عوامل حاوی کلر نظیر هیپو کلریت سدیم و عوامل اکسید کننده مثل هیدروژن پراکسید، ازن، بی سولفیت سدیم و عوامل هیدرولتیک مثل اسیدها و بازها این مواد شیمیائی پیوند مضاعف حلقه انتهائی فوران را اکسید می کنند و یا حلقه لاکتون را هیدرولیز و اکسید می نمایند. بطور کلی مهمترین عوامل شیمیائی عبارتند :

1-5-کلر

کلر مایع برای شستشوی مواد اولیه مثل میوه ها بکار میرود در حالیکه کلر گازی خاصیت رنگبری و اکسید کنندگی دارد کلرینه کردن با سدیم هیپوکلریت در غلظت های ۲/۰و ۱ و ۵ و ۱۱ درصد همراه با ۳ درصد اسید پرکلریک یا ۱۰ درصد کلر گازی قادر خواهد بود کل آفلاتوکسین B۱ را از بین ببرد. در این میان PH محصول بسیار موثر است در شرایط اسیدی آفلاتوکسینB۱ تبدیل به ۸ و۹ دی هیدروکسی آفلاتوکسین B۱ و۹ و۸ دی کلرو آفلاتوکسین B۱ می شود که ماده اخیرسرطان زا است در صورت پیدایش این ماده به کمک ۵ درصد استن آنرا می توان از بین برد تحقیقات نشان می دهند که مواد غذائی کلرینه شده سالم و قابل مصرف هستند.

2-5-پر اکسید هیدروژن

تعدادی از ترکیبات اکسید کننده ممکن است آفلاتوکسین را تخریب نمایند هر چند تعداد محدودی از آنها برای استفاده در مواد غذائی یا تغذیه مناسب هستند پراکسید هیدروژن به علت کارائی زیاد، قیمت ارزان و دسترسی آسان ماده مناسبی برای تخریب آفلاتوکسین B۱ است غلظت ۵/۰ درصد و ۳/۰ درصد از پراکسید هیدروژن قادر خواهد بود از رشد قارچ های سمی در انبار جلوگیری نماید

3-5-بی سولفیت سدیم

بی سولفیت سدیم استفاده از آن به عنوان ماده افزودنی و نگهدارنده درآشامیدنی ها مورد قبول است از این ترکیب ممکن است در مواد غذائی به دلایل مختلفی استفاده شود به عنوان باز دارنده واکنش های آنزیماتیک و غیر آنزیماتیک قهوه ای شدن به عنوان آنتی اکسیدان و به مواد کاهش دهنده و جلوگیری کننده از رشد میکروارگانیسم ها .علاوه بر این موارد بی سولفیت موجب تخریب آفلاتوکسین های B۱,G۱ نیز میشود .

بی سولفیت سدیم بعنوان یک افزودنی در صنایع کاربرد دارد و غلظت های کم آن ( ۵/۰ و ۱ درصد ) نسبت به آمونیاک و یا هیدروکسید سدیم در تخریب آفلاتوکسینB۱ در غلات بهتر عمل می کند بنظر میرسد که بی سولفیت سدیم با هر دو ناحیه فعال ملکول آفلاتوکسین B۱ واکنش دهد (ایجاد شکاف در حلقه لاکتون یا حلقه انتهائی فوران و یا هر دو ). در استفاده از سولفیت یا بی سولفیت به منظور تخریب آفلاتوکسین . B۱ در عمل دانه ها را در محلول بی سولفیت غوطه ور کرده و در انتها خشک میکنند

4-5-آمونیاک

یکی از روشهای تخریب آفلاتوکسین در مواد غذائی و همچنین پسته استفاده از ترکیبات قلیائی مثل آونیاک است آمونیاک چه بصورت گازی و چه فرم محلول می تواند برای سالم سازی مواد غذائی از آفلاتوکسین بکار رود و به کمک آن می توان بیش از ۹۵ درصد سم موجود را تخریب کرد آزمایش ها نشان داده اند که مواد غذائی فرایند شده با آمونیاک هیچگونه اثر سمی ندارند.ترکیبات آمونیاکی بنظر می رسد موثر ترین و اقتصادی ترین ترکیبات برای کاهش آفلاتوکسین در انواع مواد غذائی بوده اند

۵-۵-اوزن

اوزن یک ماده با خاصیت اکسیدانت قوی و واکنش پذیری بالا به دلیل باند C=C غیر اشباع خود است.

اوزن آفلاتوکسین را در پنبه دانه و نارگیل کاهش می دهد . آفلاتوکسین B۱,G۱ حساس به ازون می باشند و به سادگی با ۱/۱ میلی گرم در لیتر از ازون به مدت ۵ دقیقه در درجه حرارت اتاق خاصیت موتاژنیک این توکسین غیر فعال می گردد. ازون در محل پیوند مضاعف ۹ و۸ حلقه فوران با مولکول آفلاتوکسین B۱ واکنش میدهد. غذاهای که با اوزن فرآیند شده اند سالم بوده و اثرات سمی وسرطان زائی ندارند.آفلاتوکسین های B۲, G۲ نسبت به اوزن مقاومت زیادی نشان می دهند این روش برای سالم سازی بسیاری از محصولات مناسب بنظر می رسد ولی هزینه آن زیاد است.

6-5-بازها

انجام فرایند به کمک بازها سبب هیدرولیز حلقه لاکتون میشود . در یک آزمایش حرارت دادن پسته شامی با رطوبت ۳۰ درصد همراه با ۲۰ درصد هیدروکسید سدیم محلول در ۱۰۰ درجهسانتی گراد به مدت ۹۰ دقیقه غلظت آفلاتوکسین را از ۱۱۱ ppb به ۱۷ ppb کاهش داد

7-5اسیدها

استفاده از اسید هیدروکلریک ۳ مولار در دما و فشار بالا به مدت ۱۲ ساعت سبب تخریب B۱ بدون شکل گیری ترکیبات سمی می شود.

بطور کلی آفلاتوکسین ها به وسیله محلول های قوی اسیدی تخریب میگردند . پونز Pons و همکارانش نشان دادند که ۶ ساعت زمان و اعمال ۱۰۰ درجه سانتی گراد نیاز است تا ۹۵ درصد آفلاتوکسین B۱ در محیط مایع در PH=۳ به فرم هیدروکسی آن تبدیل گردد بنابر این چنین شرایطی را ما نمی توانیم در سم زدائی محصولات کشاورزی پیاده کنیم

اسید بنزوئیک وبنزوات ها اغلب درPH خیلی اسیدی موثرند وکمتر در PH تقریبا خنثی نظیر ۵ موثر می باشند.

بنزوات ها اجازه مصرف در مواد غذایی درسطوح بیشتر از ۱ / ۰ درصد راندارند این موارد اهمییت وکاربرد اسید بنزوئیک رادر جلوگیری از آلودگی مواد غذایی به مایکوتوکسین ها محدود می کند.افزایش غلظت اسید بنزوئیک وسدیم بنزوات از ۲ / ۰ تا ۸ / ۰ درصد تولید آفلاتوکسین را کاهش میدهد و در سطح ۸ / ۰ درصد هیچ آفلاتوکسینی تولیدنشده است. سطوح یک درصد اسید بنزوئیک و سدیم بنزوات در غذایی حاوی ذرت موجب ۲/۲۳ درصد باز دارندگی از تولید آفلاتوکسین شده است

اسید استیک بر علیه باکتریها موثر است اما اثر کمتری بر مخمر ها و کپک ها دارد . دهیدرواستیک اسید ماده ضد قارچ خوبی است و در PH=۵ از سدیم بنزوات موثر تر است. سدیم دی استات ترکیبی حاوی مقادیر مساوی اسید استیک و سدیم استات است. گلاب Glabe گزارش کرده است که سطوح سدیم استات بالای ۰۵ /۰ درصد کاملا خاصییت بازدارندگی آسپرژیلوس فلاوس را در تست های محیط کشت نشان داده است

۶-مواد شیمیائی دیگر:

محلول حاوی ۷۵ درصد متانل, ۵ درصددی متیل آمین هیدروکلراید، آلدئیدها، پراکسید بنزویل، ید ،پرمنگنات پتاسیم و فرمالدئید. BHA در غلظت یک ppm خاصیت بازدارندگی از رشد و تولید آفلاتوکسین بوسیله اسپور های آسپرژیلوس پارازیتیکوس را دارد .

و در غلظت ۲۵۰ ppm این ترکیب خاصیت بازدارندگی از رشد و تولید آفلاتوکسین بوسیله میسلیا را دارد. BHA خاصییت بازدارندگی از رشد و تولید آفلاتوکسین بوسیله آسپرژیلوس فلاوس را نیز در غلظت ۰۲ /۰ درصد دارد. آفلاتوکسین B۱ در محیط مایع زمانی که خاک جاذب اضافه می گردد توسط بنتونایت جذب می گردد حذف بنتونایت موجب برداشتن آفلاتوکسین از محیط مایع می گردد اندازه ذرات خاک بنتونایت و اعمال حرارت در تاثیر بنتونایت برای جذب آفلاتوکسین موثر می باشد.

زئولیت های طبیعی قادر به جذب آفلاتوکسین موجود در یک محلول و یا در غذاهای دام میباشند بیش از ۴۰ نوع زئولیت طبیعی و ۱۰۰ نوع زئولیت مصنوعی وجود دارد که از نظر خواص با یکدبگر متفاوت هستند با توجه به اینکه اضافه کردن زئولیت تا سطح ۴۰ درصد جیره غذائی دامها هیچ گونه اثر سوئی نداشته است.

استفاده یک تا پنج درصد زئولیت در جیره غذائی دامها معمول بوده و مخصوصا در تغذیه طیور در سطح وسیعی کاربرد دارد. روش استخراج با حلالها برای برداشتن آفلاتوکسین از دانه های روغنی , نارگیل و پنبه دانه استفاده می شود موادی که در این روش استفاده می شوند ممکن است صرفا مناسب برای تغذیه حیوانات باشد حلالهای مورد استفاده ، اتانول ۹۵% ، استن مایع ۹۰% ، ایزوپرو پانل ۸۰% ، هگزان متانول و متانول آب ، استونیتریل آب ، هگزان اتانول –آب و استن هگزان – آب است این حلالها قادر به برداشتن کلیهآفلاتوکسین موجود در دانه بوده بدون آنکه محتوی پروتئین یا کیفیت محصول را تغییر دهند البته استفاده وسیع از این سیستم به دلیل هزینه بالای آن و پاره ای مشکلات عملا محدود میباشد.

استفاده از سم کاپتان در کنترل و کاهش آفلاتوکسین در پسته موثربوده است.

بر اساس تحقیقات انجام شده پسته های که یک مرتبه سم پاشی شده بودند به مرور زمان و رسیدن دانه پسته آلودگی در آنها دیده میشود ولی درختانی که بیش از دو مرتبه سمپاشی شدند تا یکماه بعد از اینکه دانه های پسته کاملا رسیده و هنوز روی درخت بودند دانه بطور کامل ازآلودگی مصون بود.

در تحقیقی اثر کلرور سدیم را در از بین بردن قارچ آسپرژیلوس فلاوس مورد بررسی قرار داده اند.کلرور سدیم در غلظت ۲۰ درصد فقط باعث جوانه زدن اسپور ها شده و رشد قارچ را متوقف می کند . بکار گیری ترکیبی از ۲ درصد اسید استیک و ۵ درصد کلرور سدیم، قارچ حتی پس از ۷۰ ساعت رشدی نداشته است در صورتیکه کلرور سدیم به تنهائی با غلظت ۱۵ درصد بر روی دانه پسته فقط رشد قارچ آسپرژیلوس فلاوس را کند و به تاخیر می اندازد

۷-ادویه جات چاشنی ها و روغن های فرار:

در ادویه جات و چاشنی ها نیز خاصیت ضد میکروبی بویژه ضد قارچی مشاهده شده است.

خردل، سیر سبز، دارچین و رازک بازدارنده رشد قارچ هستند در حالی که فلفل، میخک آویشن ، چای سبز، دارچین و رازک باز دارنده توکسین به تنهائی می باشند.

میخک، دارچین ، خردل و سیر بازدارنده رشد کپک های توکسین زا هستند. دارچین، میخک و خردل خاصیت ضد مایکوتوکسینی دارند و آویشن خاصیت ضد آفلاتوکسینی دارد.

عسل نیز خاصیت ضد قارچی بر علیه آسپرژیلوس فلاوس و آسپرژیلوس پارازیتیکوس و حتی خاصیت ضد آفلاتوکسینی زیادی داشته است.

بطور کلی تحقیقات انجام شده نشان داده است که ادویه جات در غلظت ۲ درصد تولید آفلاتوکسین را تا ۹۷ درصد کاهش داده اند روغن های این ترکیبات خاصیت باز دارندگی را در غلظت ۰۲ / ۰ تا ۰۲۵ / ۰ درصد نشان داده اند . مهمترین ترکیب این روغن ها آلدئید دارچین است که خاصیت بازدارندگی در غلظت ۱۵۰ تا ۲۲۰ ppm را دارد. او متیل سینا مالدئید از پودر دارچین خاصیت بازدارندگی رشد آسپرژیلوس فلاوس و آسپرژیلوس پارازیتیکوس را در غلظت های ۰۱ / ۰ تا ۰۲ / ۰ درصد دارد سطوح کمتر از ۰۰۵ / ۰ درصد از این ترکیبات تولید آفلاتوکسین B۱ را تا ۹۰ درصد کاهش داده است.

از رشد و تولید مایکوتوکسین ها بوسیله میخک و تمامی ادویه جات ممانعت می شود.

میخک و دارچین در سطوح ۸ /۰ درصد کاملا خاصیت ممانعت کنندکی از رشد و تولید مایکوتوکسین را داشته اند.

روغن های فرار لیمو و پرتغال نیز خاصیت باز دارندگی آسپرژیلوس فلاوس و نایجر را داشته و از تشکیل آفلاتوکسین ممانعت کرده اند.

توصیه های مهم مبارزه با آفلا توکسین :

-دانه ها و آجیل ها را مخصوصا بادام زمینی و بذر کتان را بیش از چند ماه نگه نداریم .

-آنها را در جای خنک و با رطوبت کم نگه داریم .

-از تازه بودن آنها هنگام خرید اطمینان حاصل کنیم واز جای معتبر خرید کنیم.

ninisite.com nikzon.ir


منبع:مجله اینترنتی پادرا

برچسب ها :



این مقاله را دوست داشتید؟ آنرا به اشتراک بگذارید

دیدگاه خودتان را ارسال کنید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز با * علامت گذاری شده اند.






star مقالات جدید

  • مقالات
  • دکتر
  • بیمارستان
  • دارو
مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.
هشدار! تجويز و تعيين دوز دارو به عهده پزشک مي باشد و پورتال پادرا هيچگونه مسئوليتي در خصوص مصرف خود سرانه دارو ندارد