انواع،عوارض و راه های درمان پسوریازیس چیست؟


تاریخ : یکشنبه,۲۵ آذر ۱۳۹۷
تعداد بازدید :315


پسوریازیس (Psoriasis) یا بیمارى داءالصدف در کشورهاى غربى، استرالیا، آمریکاى جنوبى و بعضى از قسمتهاى آسیا و آفریقا شایع مى‌باشد. چندین نوع مختلف این بیمارى وجود دارد که  کنترل اکثر آنها در افراد مشکل مى‌باشد. در تمام موارد بیمارى پسوریازیس، پوست قرمز، ضخیم و پوسته پوسته مى‌شود. قسمتهاى دچار پوسته پوسته شدن همیشه هم باعث خارش نمى‌شوند اما اگر قسمتهاى زیادى از بدن دچار این وضعیت شود ممکن است باعث ناراحتى‌هاى شدید بدنى و نیز خجالت کشیدن فرد در اجتماع شود.

در قسمتهایى از پوست که دچار پسوریازیس شده است، سلولهاى جدید پوستى با سرعت زیادترى نسبت به ریزش سلولهاى مرده ایجاد مى‌شوند و در نتیجه سلولهاى اضافى پوست، تجمع یافته و لکه‌هاى ضخیم پوستى را تشکیل مى‌دهند. علت بروز این وضعیت هنوز مشخص نشده است اما یک حمله پسوریازیس ممکن است بر اثر بیماریهاى عفونى، صدمات و یا استرسها، شروع یا تشدید شود. این بیمارى اغلب در بعضى خانواده‌ها بیشتر دیده مى‌شود که نشان دهنده وجود یک عامل ژنتیکى در بروز این بیمارى مى‌باشد. تقریبا از هر سه نفرى که به پسوریازیس مبتلا است، یک نفر از آنها داراى خویشاوندى است که او هم دچار این بیمارى مى‌باشد. مصرف بعضى از داروها مثل داروهاى ضد افسردگى، ضد فشارخون، داروهاى بتابلوکر و داروهاى ضد مالاریا مى‌تواند در بعضى از افراد باعث بروز بیمارى پسوریازیس شود.

انواع پسوریازیس

چهار نوع اصلى پسوریازیس وجود دارد که هر کدام از آنها داراى ظاهر خاصى مى‌باشند. بعضى از افراد ممکن است به بیش از یک نوع این بیمارى مبتلا شوند. انواع پسوریازیس عبارتند از: (1) پسوریازیس پلاک، (2) پسوریازیس قطره‌اى، (3) پسوریازیس پوستولر و (4) پسوریازیس معکوس.

پسوریازیس پلاک (Plaque): شایعترین نوع پسوریازیس، پسوریازیس پلاک مى‌باشد که ممکن است افراد را در هر سنى مبتلا نماید. این بیمارى ممکن است علایم زیر را ایجاد نماید:

لکه‌هایى که به آنها پلاک گفته مى‌شود و شامل پوست قرمز، ضخیم شده و داراى سطحى پوسته پوسته مى‌باشد. این پلاک‌ها معمولاً بر روى آرنج‌ها، زانوها، کمر، پوستِ سر، پشتِ گوشها و در خط رویش موها ایجاد مى‌شوند.

خارش متناوب در قسمتهاى مبتلاى پوست.

تغییر رنگ پیدا کردن ناخن‌ها و پیدایش فرورفتگى‌ها یا چاله‌هایى بر روى ناخن‌ها. در موارد شدید، ناخن‌ها از بسترشان بلند شده و کنده مى‌شوند.

علایم پسوریازیس پلاک معمولاً براى چند هفته یا چند ماه باقى مانده و ممکن است بطور متناوب، بعدها نیز عود نمایند.

پسوریازیس قطره‌اى (guttate):این نوع از پسوریازیس بیشتر در کودکان و نوجوانان دیده مى‌شود و اغلب به دنبال یک عفونت باکتریایى در گلو ایجاد مى‌گردد. علایم معمول آن عبارتند از:

لکه‌هاى متعددى در پوست که به شکل سکه بوده، صورتى رنگ مى‌باشند، پوسته پوسته هستند و قطر هر کدام از این لکه‌ها حدود یک سانتیمتر مى‌باشد. این ضایعات عمدتا در پشت و سینه ایجاد مى‌شوند.

خارش متناوب در قسمتهایى از پوست که دچار این وضعیت شده است.

این علایم معمولاً در عرض 4 تا 6 ماه از بین مى‌روند و دوباره هم عود نمى‌کنند اما در بیش از نیمى از موارد، بعدها نوع دیگرى از پسوریازیس در این افراد عود مى‌کند.

پسوریازیس پوستولر (Pustular):این نوع از پسوریازیس نادر مى‌باشد اما بطور بالقوه تهدید کننده حیات مى‌باشد و عمدتا افراد بزرگسال را مبتلا مى‌سازد. این بیمارى ممکن است بطور ناگهانى ظاهر شده و علایم زیر را ایجاد نماید:

بروز تاول‌هاى کوچک پر از چرک در کف دستها و کف پاها.

قرمز شدن، ملتهب شدن و حساس شدن قسمت وسیعى از پوست بدن.

قسمتهایى از پوست ملتهب، دچار ضخیم شدگى و پوسته پوسته شدن مى‌گردند.

در شدیدترین نوع پسوریازیس پوستولر، تمام پوست بدن گرفتار مى‌شود.

پسوریازیس معکوس (inverse): افراد سالخورده بیشتر دچار این نوع از پسوریازیس مى‌شوند. در این نوع از پسوریازیس، در محل‌هاى چین‌دار بدن مثل کشاله ران، زیر پستانها و زیر بغل، پوست قرمز و مرطوب مى‌شود. پسوریازیس معکوس معمولاً با انجام درمان بهبود مى‌یابد اما ممکن است دوباره عود نماید.

عوارض پسوریازیس

از هر ده نفرى که به پسوریازیس مبتلا مى‌شود یک نفر دچار نوعى آرتریت (آرتروز) مى‌گردد که مفصل‌هاى انگشتان و زانوها را گرفتار مى‌سازد. در پسوریازیس پوستولر، از دست دادن مقادیر زیاد سلول‌ها از سطح پوست ممکن است منجر به بى‌آبى بدن (دهیدراسیون)، نارسایى کلیه‌ها، عفونت‌ها و تب بالا شود. اگر این وضعیت درمان نگردد مى‌تواند تهدید کننده حیات و مرگبار باشد.

نحوه درمان پسوریازیس

پزشک شما قادر خواهد بود که از ظاهر وضعیت پوست شما، نوع پسوریازیس را تشخیص دهد. اگر شما دچار پسوریازیس خفیفى هستید که مشکلى براى شما ایجاد نمى‌کند، ممکن است تصمیم بگیرید که هیچ درمانى براى علایم پوستى‌تان انجام ندهید. در غیر اینصورت، شما باید از درمانهایى که پزشک برایتان توصیه مى‌کند پیروى نمایید.

بیمارى پسوریازیس را معمولاً با کرمهاى نرم کننده پوست درمان مى‌کنند تا پوست نرم شود. سایر درمان‌هاى رایج عبارتند از ترکیبات حاوى تار (coal tar) و ماده‌اى به نام آنترالین (anthralin). این داروها مؤثر مى‌باشند اما داراى بوى بدى هستند و مى‌توانند لباس یا ملحفه رختخواب شما را رنگى نمایند. آنترالین را فقط باید روى قسمتهاى گرفتار شده مالید زیرا در صورتى که در سایر قسمتهاى پوست سالم مالیده شود باعث تحریکپوست خواهد شد.

راه دیگر آن است که پزشک برایتان یک کرم حاوى کلسى‌پوتریول (calcipotriol) که از مشتقات ویتامین د (D) مى‌باشد تجویز نماید. این کرم معمولاً روزى دو بار مالیده مى‌شود. مزیت این کرم این مى‌باشد که هیچ بویى نداشته و پوست یا لباس را رنگى نمى‌کند و بطور طبیعى در حدود چهار هفته مؤثر مى‌باشد. شما باید دقیقا توصیه‌هاى پزشکتان را در مورد این دارو اجراء نمایید زیرا این دارو را نباید به صورت و یا چین‌هاى پوست مالید.

کرمهاى حاوى کورتون نیز ممکن است در این بیمارى تجویز شوند. بااینحال، این داروها باید به مقدار کم مورد استفاده قرار گیرند زیرا داراى عوارض جانبى دراز مدتى مثل نازک شدن پوست هستند.

براى درمان پسوریازیس‌هاى شدید که به کرمهاى مالیدنى پاسخ نمى‌دهند، استفاده از اشعه ماوراء بنفش اغلب مؤثر واقع مى‌شود. اشعه ماوراء بنفش معمولاً بدون تجویز داروهاى خوراکى استفاده مى‌شود. در روش پووا تراپى (Puva therapy) از اشعه ماوراء بنفش همراه با داروى خوراکى پسورالن (Psoralen) استفاده مى‌شود. این دارو قبل از اینکه بیمار در مقابل اشعه ماوراء بنفش قرار بگیرد خورده مى‌شود و باعث مى‌گردد که پوست بیشتر به نور ماوراء بنفش حساس شود. این درمان ترکیبى باعث مى‌شود که احتمال خطر سرطان پوست کمى افزایش یابد و بنابراین فقط باید تحت نظارت دقیق یک متخصص پوست انجام شود.

استفاده از نور خورشید بطور منظم و به مقدار کم مى‌تواند به از بین رفتن پسوریازیس کمک نماید. در معرض نور خورشید قرار گرفتن به اندازه مناسب، در صورتى که هوا به اندازه کافى گرم باشد مى‌تواند مفید واقع شود اما باید احتیاط‌هاى لازم را انجام دهید تا دچار آفتاب سوختگى نشوید. در موارد خیلى شدید پسوریازیس نوع پوستولر که کرمهاى مالیدنى ممکن است مؤثر واقع نشوند، درمان با داروهاى خوراکى یا تزریقى ممکن است توصیه شود. داروهایى که در این موارد مورد استفاده قرار مى‌گیرند عبارتند از: رتینوئیدها (Retinoids)، متوترکسات (Methotrexate) و سیکلوسپورین (Cycloosporin). بااینحال داروهاى رتینوئید و متوترکسات مى‌توانند در خانمهاى حامله باعث بروز ناهنجاریهایى در جنین شوند. بنابراین در صورتى که شما حامله هستید و یا اینکه قصد حامله شدن دارید نباید از این داروها استفاده نمایید.

گرچه هیچ درمان قطعى براى بیمارى پسوریازیس وجود ندارد، اما با انجام درمان مى‌توان علایم آن را تسکین داد و کمک نمود که بسیارى از بیمارانى که به این بیمارى دچار هستند یک زندگى طبیعى را در پیش بگیرند.


منبع: مجله اینترنتی پادرا

برچسب ها :



این مقاله را دوست داشتید؟ آنرا به اشتراک بگذارید

دیدگاه خودتان را ارسال کنید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز با * علامت گذاری شده اند.






star مقالات جدید

  • مقالات
  • دکتر
  • بیمارستان
  • دارو


مطالب این سایت تنها جنبه اطلاع رسانی و آموزشی داشته و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمی شوند و نباید آنها را جایگزین مراجعه به پزشک جهت تشخیص و درمان دانست.
هشدار! تجويز و تعيين دوز دارو به عهده پزشک مي باشد و پورتال پادرا هيچگونه مسئوليتي در خصوص مصرف خود سرانه دارو ندارد